Jak zauważył Henryk Górny, dokument o podobnym charakterze powinien być sygnowany przez Starostwo, a nie tylko autora opracowania, zaś jego ostateczna treść przeanalizowana przez działającą przy staroście Komisję Bezpieczeństwa i Porządku. Co prawda strategia jest z założenia zbiorem generalnych celów, jednak w tym konkretnym przypadku zakres ogólności wydaje się nader szeroki. Sformułowane tam tezy, choć niewątpliwie słuszne, pasują do każdego powiatu, miasta i gminy.
Jan Macherzyński dostrzegł braki na etapie przygotowywania projektu. To, że gminy (mimo zaproszenia) nie włączyły się w jego tworzenie, jest dla Jana Macherzyńskiego oburzające: - Dostarczane przez nie wykazy lokalnych imprez masowych nie wystarczają do zapewnienia bezpieczeństwa ludności. Kalendarz rozrywkowych wydarzeń trzeba także dostosować do logistycznych możliwości policji.
Według Leszka Wojdasa, żadna strategia nie spełnia swojej funkcji w sytuacji, gdy policjantom brakuje paliwa do służbowych pojazdów, tiry pędzą „setką” po powiatowych drogach, a z miejsc odosobnienia wypuszcza się ludzi zagrażających otoczeniu.
Dla Henryka Karcza podstawowym warunkiem bezpieczeństwa jest odpowiednia liczebność i wyposażenie funkcjonariuszy: - Skoro w ogrodzienieckim komisariacie na piętnaście przewidzianych etatów zatrudnionych jest siedmiu policjantów, a bywa, że ta skromna załoga obsługuje jeszcze sąsiednią Pilice, to jak tu mówić o bezpieczeństwie.

Członkowie komisji obejrzeli również "zebry" w rejonie szkół. Poza Szcekocinami, gdzie konieczne jest nowe przejście dla pieszych, większych uchybień nie stwierdzono.